Bukareszt

Bukareszt bywa nazywany „Pary­żem Bałkanów". Tak naprawdę jest jednak stolicą biednego kraju, który dopiero toruje sobie drogę do demokracji i dobrobytu.

Bukareszt (po rumuńsku Bucure§ti) jest naj­większym miastem Rumunii i jednocześnie największym ośrodkiem przemysłowym kraju. Leży w południowej jego części, na Nizinie Wołoskiej, na wysokości od 53 do 93 m n.p.m. 90 km na północ od miasta wznoszą się Alpy Transylwańskie. Miasto zajmuje powierzchnię 525 km2. Liczba mieszkańców Bukaresztu wyno­si nieco ponad dwa miliony. Przez stolicę Rumunii przepływają dwie rzeki: Colentina i Dymbowica, ta druga 55 km na południe od miasta wpada do Dunaju. Dymbowica w przeszłości często wyle­wała, dlatego w mieście wybudowano system umocnień przeciwpowodziowych i grobli. Klimat Bukaresztu nie jest tak łagodny Jak mogłaby na to wskazywać szerokość geograficzna, na której leży. Charakteryzuje go, typowa dla klimatu kontynen­talnego, duża amplituda temperatury między ciepłą a zimną porą roku. Lato, ze średnią temperaturą lipca 23°C, jest gorące. Przeciętna temperatura stycznia spada natomiast aż do -3°C. Średnia rocz­na suma opadów jest dość niska i wynosi 585 mm.

Według legendy nazwa miasta pochodzi od jego założyciela Bucura, który w różnych źródłach opi­sywany jest raz jako książę, innym razem jako chłop, rybak, pasterz a nawet banita. Archeolodzy odnaleźli w tym miejscu ślady prehistorycznego osadnictwa, najstarsze pochodzą sprzed około 150 tysięcy lat. Miasto istniało tu już z pewnością w XIV wieku, ale nazwa Bukareszt pojawia się po raz pierwszy dopiero w dokumencie z 1459 roku, wydanym w czasach, kiedy krajem rządził słynny Vlad III Tepes czyli Wład Palownik.